مطالب کمک درسی پودمان پرورش و نگه داری گیاهان

خاک دهی پای بوته

کشاورزان خاک دهی پای بوته ها را جهت جلوگیری از دسترسی آفت و جلوگیری از آفتاب سوختگی و سبز شدن ساقه انجام می دهند. عملیات خاک دهی پای بوته که معمولاً پس از کشت می باشد و به محض اینکه بوته ها به ارتفاع 20  30 سانتی متر و با سبزینگی خوب رسیدند انجام می گیرد این عملیات فواید دیگری نیز دارد که عبارت اند از :

هوادهی خاک، از بین رفتن علف های هرز، کوددهی هم زمان با آن درست پای ریشه گیاه، سله شکنی و افزایش محدوده رشد ریشه و غده ها .

خاک دادن اطراف بوته، برای ایجاد فضای هر چه بیشتر برای تشکیل ریشه بیشتر و در نتیجه افزایش محصول است.به این منظور در مراحل اولیه رشد گیاه و پیش از گل دادن با استفاده از خاک داخل جویچه های آبیاری، اطراف بوته را به ارتفاع 8 تا 15 سانتی متر خاک می دهند. معمولاً خاک دادن پای بوته ها پیش از اولین آبیاری و در حالی که هنوز خاک مزرعه سفت نشده است؛ انجام می گردد.

برخی همراه و پیش از خاک دادن اقدام به وجین و سله شکنی نیز می کنند. در برخی مناطق به هنگام خاک دادن،کلوخ های بزرگ موجود در مزرعه را به وسیله نیروی انسانی و با استفاده از تیشه خرد می کنند.

دلایل و ضرورت خاک دهی پای بوته:

در برخی از موارد ساقه گیاهان خمیده شده و یا می افتند. عللی که باعث این حالت می شوند، به شرح زیرند:

شاخ و برگ زیاد ، تعداد و وزن زیاد میوه ها ، باریکی و بلندی ساقه ، محدود بودن میزان پراکنش ریشه ، سطحی بودن ریشه.

با توجه به مطلب فوق، لازم است در برخی از سبزی ها پای بوته خاک داده شود. در گیاهانی مانند گوجه فرنگی، سیب زمینی، کرفس، تره فرنگی، مارچوبه و ذرت عمل خاک دهی انجام می پذیرد. مثلاً در گوجه فرنگی این کار به دلیل احتمال افتادن بوته روی زمین یا جوی آب و برای تولید ریشه های نابه جا صورت می گیرد. در سیب زمینی به سبب کمبود خاک و فضای لازم برای غده ها و جلوگیری از سبز رنگ شدن غده ها انجام می یابد. در کرفس و تره فرنگی برای سفید کردن و افزایش بازارپسندی محصول و نیز در کرفس برای جلوگیری از تشکیل پاره ای از ترکیبات و مواد تلخ و بالاخره در گیاهان زینتی وادار کردن گیاه به تولید پاجوش خاک دهی پای بوته لازم می باشد.

یکی دیگر از فواید خاک دهی پای بوته افزایش ریشه های نابه جا و در نتیجه جذب بیشتر مواد غذایی است.